ปกิณณกะ

[๒๑๗] สก. บุคคลอาศัยอะไรดำรงอยู่

ปร. บุคคลอาศัยภพดำรงอยู่

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเทียบ องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๔๘/๒๐๙

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๘๑

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปกิณณกะ”