[๑๖๕-๑๗๐] ปริญฺญาวาเร ปน ญาตปริญฺญา ตีรณปริญฺญา ปหาน- ปริญฺญาติ ติสฺโสเปตฺถ ปริญฺญาโย ลพฺภนฺติ. ยสฺมา จ โลกุตฺตรธมฺเมสุ ปริญฺญา นาม นตฺถิ, ตสฺมา อิธ เทฺว สจฺจานิ คหิตานิ. ตตฺถ ทุกฺขสจฺจํ ปริชานาตีติ ญาตตีรณปริญฺญาวเสน วุตฺตํ. สมุทยสจฺจํ ปชหตีติ ญาตปหานปริญฺญาวเสน. อิติ อิมาสํ ปริญฺญานํ วเสน สพฺพปฺปเทสุ อตฺโถ เวทิตพฺโพติ.

ปริญฺญาวารวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สจฺจยมกวณฺณนา สมตฺตา.

เล่มที่ ๓๘ ยมก ภาค ๑๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “สัจจะ ๔”