บัณฑิตกำหนดปัจจัยที่มีได้และมีไม่ได้ในปัจจัยที่เหลือ ซึ่งตั้งอยู่โดยความเป็นอนุโลมกัน แล้วถึงทราบการนับด้วยอำนาจปัจจัยที่นับได้น้อยกว่าในการเปรียบเทียบปัจจัยนั้นๆ ในปัจจัยที่มีมูล ๒ เป็นต้น แม้ทั้งหมดแล. อรรถกถาปัจจยานุโลมปัจจนียนัย จบ.