พระเสขะย่อมพิจารณาโคตรภูให้หนัก ย่อมพิจารณาโวทานให้หนัก พระเสขะออกจากมรรคแล้ว ย่อมพิจารณามรรคให้หนัก.

บรรดากุศลธรรมมีการให้ทานเป็นต้นนั้น ธรรมคือจิตและเจตสิกทำอารมณ์ใดให้หนักเกิดขึ้น อารมณ์นั้นจัดว่าเป็นอารมณ์ที่มีกำลังในบรรดาอารมณ์ทั้งหลายสำหรับจิตและเจตสิกเหล่านั้น โดยการกำหนดที่แน่นอน.

ผู้ศึกษาพึงทราบความต่างกันแห่งอารัมมณาธิปติกับอารัมมณูปนิสสยะ อย่างนี้.

ชื่อว่าอารัมมณาธิปติ เพราะอรรถว่าเพียงเป็นธรรมที่จิตและเจตสิกพึงทำให้หนัก ชื่อว่าอารัมมณูปนิสสยะ เพราะอรรถว่าเป็นเหตุให้จิตและเจตสิกมีกำลัง.