บรรดาบทเหล่านั้น คำว่า ยํ ยํ ธมฺมํ คือ ซึ่งธรรมที่เป็นอารมณ์ใดๆ.

สองบทว่า ครุํ กตฺวา ได้แก่ ทำให้หนัก คือให้หนักแน่นให้เป็นธรรมชาติที่ควรได้ ไม่ควรทอดทิ้ง ไม่ควรดูหมิ่น ด้วยอำนาจการเคารพและยำเกรง หรือด้วยอำนาจการพอใจ.

คำว่า เต เต ธมฺมา คือ ธรรมที่ควรทำให้หนักนั้นๆ.

คำว่า เตสํ เตสํ คือ ธรรมที่ทำให้หนักเหล่านั้นๆ.