บทว่า อพฺยากตานํ ในอกุศลมูลกะ ได้แก่ อัพยากตะอันเป็นตทาลัมพนะ และภวังค์เท่านั้น.

บทว่า อพฺยากตานํ ในอัพยากตมูลกะ ได้แก่ อัพยากตะอันเป็นกิริยาและวิบาก อันเป็นไปด้วยอำนาจแห่งอาวัชชนะและชวนะ หรือว่าด้วยอำนาจแห่งภวังค์. นัยนี้ย่อมใช้ได้แม้ในวิถีจิตที่เป็นไปตั้งแต่กิริยามโนธาตุ ที่ทำหน้าที่โวฏฐัพพนะ จนถึงมโนวิญญาณธาตุทีเดียว.

บทว่า กุสลานํ ได้แก่ กุศลชวนะดวงที่หนึ่ง ที่เกิดต่อจากโวฏฐัพพะจิตในปัญจทวาร และที่เกิดต่อจากอาวัชชนจิตในมโนทวาร.

แม้ในบทว่า อกุสลานํ ก็นัยนี้เหมือนกัน.