[๑๐๙๖] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมทั้งหลายที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น

[๑๐๙๗] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สัมปยุตด้วยอทุกขม สุขเวทนา เกิดขึ้น

[๑๐๙๘] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะวิปากปัจจัย ไม่ใช่เพราะฌานปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยกายวิญญาณ อันสหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

[๑๐๙๙] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะฌานปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยกายวิญญาณ อันสหรคตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

เล่มที่ ๔๐ ปัฏฐาน ภาค ๑๔๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปฏิจจวาร