[๒๐๐] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรค เป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรค เป็นอารมณ์และที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีมรรค เป็นอธิบดีซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย