อารัมมณปัจจัย

[๒๒๙] สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น ภายนอกตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย