[๓๒๗] นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่ไม่ใช่ สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย

[๓๒๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓๐ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙ พึงให้พิสดารทุกวาร

[๓๒๙] นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๙ นัย นสนิทัสสนัตติกนสเหตุกทุกะ

[๓๓๐] อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ฯลฯ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ฯลฯ นสนิทัสสนัตติกนเหตุสัมปยุตตทุกะ