[๑๒๓] ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน อัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๖ นัย

[๑๒๔] ธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย ฯลฯ

[๑๒๕] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙ ปัญหาวารพึงให้พิสดาร อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน จบ. อนุโลมปัจจนียทุกปัฏฐาน เหตุทุกนเหตุทุกะ