บทว่า ทมกา นั้นได้แก่ คนกินเดน.

สองบทว่า ตโต นีหฏํ ได้แก่ โภชนะที่ทายกนำออกจากที่ซึ่งภิกษุรับนิมนต์ฉัน.

สองบทว่า วนฏฺฐํ โปกฺขรฏฺฐํ มีความว่า เกิดในป่าและในกอปทุม.

บทว่า อพีชํ ได้แก่ ผลไม้ที่ยังอ่อน มีเมล็ดจะไม่งอกหน่อได้.