{396} Osāraṇāti pavesanā. Tattha tañce saṅgho osāretīti upasampada- kammavasena paveseti. Dosāritoti sahassakkhattuṃpi upasampādito anupasampannova hoti. Ācariyupajjhāyā ca sātisārā tathā seso kārakasaṅgho na koci āpattito muccati. Iti ime ekādasa abhabbapuggalā dosāritāva. Hatthacchinnādayo pana dvattiṃsa suosāritā upasampāditā upasampannāva honti na te labbhā kiñci vattuṃ. Ācariyupajjhāyā pana kārakasaṅgho ca sātisārā na koci āpattito muccati.

{397} Idha pana bhikkhave bhikkhussa na hoti āpatti daṭṭhabbāti- ādi abhūtavatthuvasena adhammakammaṃ bhūtavatthuvasena dhammakammañca dassetuṃ vuttaṃ. Tattha paṭinissajjetāti paṭinissajjitabbā.

{400} Upālipañhesupi vatthuvaseneva dhammādhammakammaṃ vibhattaṃ. Tattha dve nayā ekamūlako ca dvimūlako ca. Ekamūlako uttānoyeva. Dvimūlake yathā sativinayo amūḷhavinayena saddhiṃ ekā pucchā katā evaṃ amūḷhavinayādayopi tassa pāpiyasikādīhi. Avasāne pana upasampadārahaṃ upasampādetīti ekameva padaṃ hoti. Parato bhikkhūnaṃpi sativinayaṃ ādiṃ katvā ekekena saddhiṃ sesapadāni yojitāni.

{407} Idha pana bhikkhave bhikkhu bhaṇḍanakārakotiādi adhammena vaggaṃ adhammena samaggaṃ dhammena vaggaṃ dhammapaṭirūpakena vaggaṃ dhammapaṭirūpakena samagganti imesaṃ vasena cakkaṃ bandhitvā tajjanīyādīsu sattasu kammesu sapaṭippassaddhīsu vipattidassanatthaṃ vuttaṃ. Tattha anapadānoti apadānavirahito. Apadānaṃ vuccati paricchedo. Āpattipariccheda- virahitoti attho. Tato paraṃ paṭikkuṭṭhakatakammappabhedaṃ dassetuṃ sāyeva pāli akataṃ kammantiādīhi saṃsandetvā vuttā. Tattha na kiñci pālianusārena na sakkā vedituṃ tasmā vaṇṇanaṃ na vitthārayimhāti.

เล่มที่ ๕ มหาวรรค ภาค ๒๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องพระกัสสปโคตร”