ถ้ารูปารมณ์ที่รุนแรงอันจะพึงรับรู้ทางตา มาปรากฏทางตาของภิกษุผู้มีจิตหลุด พ้นแล้วโดยชอบอย่างนี้ รูปารมณ์เหล่านั้นย่อมไม่ครอบงำจิตของภิกษุนั้นได้เลย จิตของภิกษุนั้นไม่ถูกอารมณ์ครอบงำ เป็นธรรมชาติมั่นคงหนักแน่น และภิกษุนั้น ก็พิจารณาเห็นความเกิดดับของจิตนั้น

ถ้าสัททารมณ์ที่รุนแรงอันจะพึงรับรู้ทางหู ...

ถ้าคันธารมณ์ที่รุนแรงอันจะพึงรับรู้ทางจมูก ...

ถ้ารสารมณ์ที่รุนแรงอันจะพึงรับรู้ทางลิ้น ...