{๒๒๘} ยาวติกา ภิกฺขู กมฺมปฺปตฺตาติ เอตฺถ จตุวคฺคกรเณ กมฺเม จตฺตาโร ปญฺจวคฺคกรเณ ปญฺจ ทสวคฺคกรเณ ทส วีสติวคฺคกรเณ วีสติ ภิกฺขู กมฺมปฺปตฺตาติ เวทิตพฺพา ฯ

{๒๓๐} สุปริคฺคหิตนฺติ สุฏฺฐุปริคฺคหิตํ กตฺวา ปฏิจฺฉิตพฺพํ ฯ ปฏิจฺฉิตฺวา จ ปน อชฺช ภณฺฑกํ โธวาม อชฺช ปตฺตํ ปจาม อชฺเชโก ปลิโพโธ อตฺถีติ มานนิคฺคหตฺถาย กติปาหํ อติกฺกเมตพฺพํ ฯ

{๒๓๑} อนนฺตานิ เจว ภสฺสานิ ชายนฺตีติ อปริมาณานิ อิโตจิโต จ วจนานิ อุปฺปชฺชนฺติ ฯ ภาสานีติปิ ปาโฐ ฯ อยเมวตฺโถ ฯ อุพฺพาหิกาย สมฺมนฺนิตพฺโพติ อปโลเกตฺวา วา สมฺมนฺนิตพฺโพ ปรโต วุตฺตาย ญตฺติทุติยาย วา กมฺมวาจาย ฯ เอวํ สมฺมเตหิ ปน ภิกฺขูหิ วิสุํ นิสีทิตฺวา วา ตสฺสาเยว วา ปริสาย อญฺเญหิ น กิญฺจิ กเถตพฺพนฺติ สาเวตฺวา ตํ อธิกรณํ วินิจฺฉิตพฺพํ ฯ

{๒๓๓} ตตฺรสฺสาติ ตสฺสํ ปริสติ ภเวยฺย ฯ เนว สุตฺตํ อาคตนฺติ น มาติกา อาคตา ฯ โน สุตฺตวิภงฺโคติ วินโย น ปคุโณ ฯ พฺยญฺชนฉายาย อตฺถํ ปฏิพาหตีติ พฺยญฺชนมตฺตเมว คเหตฺวา อตฺถํ ปฏิเสเธติ ฯ ชาตรูปรชตเขตฺตวตฺถุปฏิคฺคหณาทีสุ วินยธเรหิ ภิกฺขูหิ อาปตฺติยา การิยมาเน ทิสฺวา กิมิเม อาปตฺติยา กาเรถ นนุ ชาตรูปรชตปฏิคฺคหณา ปฏิวิรตา โหนฺตีติ เอวํ สุตฺเต ปฏิวิรติ- มตฺตเมว วุตฺตํ นตฺถิ เอตฺถ อาปตฺตีติ วทติ ฯ อปโร ธมฺมกถิโก สุตฺตสฺส อาคตตฺตา โอลมฺเพตฺวา นิวาเสนฺตานํ อาปตฺติยา อาโรปิยมานาย กิมิเมสํ อาโรเปถ นนุ ปริมณฺฑลํ นิวาเสสฺสามีติ สิกฺขา กรณียาติ เอวํ สิกฺขากรณมตฺตเมเวตฺถ วุตฺตํ นตฺถิ เอตฺถ อาปตฺตีติ วทติ ฯ

เล่มที่ ๖ จุลวรรค ภาค ๑๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องพระฉัพพัคคีย์”