ภิกษุผู้ควรแก่มานัตต้องอาบัติสังฆาทิเสส

ภิกษุทั้งหลาย อนึ่ง ในกรณีนี้ ภิกษุผู้ควรแก่มานัต ฯลฯ (๑๐-๑๘)

ภิกษุผู้ประพฤติมานัตต้องอาบัติสังฆาทิเสส

ภิกษุทั้งหลาย อนึ่ง ในกรณีนี้ ภิกษุผู้ประพฤติมานัต ฯลฯ (๑๙-๒๗) (พึง อธิบายให้พิสดารเหมือนการอยู่ปริวาส)