วินัยกถา

{๓๒๐} ติวสฺสนฺตเรนาติ เอตฺถ ติวสฺสนฺตโร นาม โย ทฺวีหิ วสฺเสหิ มหนฺตตโร วา ทหรตโร วา โหติ ฯ โย ปน เอเกน วสฺเสน มหนฺตตโร วา ทหรตโร วา โย วา ปน สมานวสฺโส ตตฺถ วตฺตพฺพเมว นตฺถิ ฯ อิเม จ สพฺเพ เอกสฺมึ มญฺเจ วา ปีเฐ วา เทฺว เทฺว หุตฺวา นิสีทิตุํ ลภนฺติ ฯ ยํ ติณฺณนฺนํ ปโหติ ฯ ตํ สํหาริมํ วา โหตุ อสํหาริมํ วา ฯ ตถารูเป อปิ ผลกขณฺเฑ อนุปสมฺปนฺเนนาปิ สทฺธึ นิสีทิตุํ วฏฺฏติ ฯ

หตฺถิขนกนฺติ หตฺถีนํ หตฺถิกุมฺเภ ปติฏฺฐิตํ ฯ เอวํ กตสฺส กิเรตํ นามํ ฯ สพฺพํ ปาสาทปริโภคนฺติ สุวณฺณรชตาทิวิจิตฺรานิปิ กวาฏานิ มญฺจปีฐานิ ตาลวณฺฏานิ สุวณฺณรชตมยานิ ปานียฆฏานิ ปานียสราวกานิ วา ยงฺกิญฺจิ จิตฺตกมฺมกตํ สพฺพํ วฏฺฏติ ฯ ปาสาทสฺส ทาสีทาสเขตฺตวตฺถุโคมหิสํ เทมาติ วทนฺติ ฯ ปาเฏกฺกํ คหณกิจฺจํ นตฺถิ ฯ ปาสาเท ปฏิคฺคหิเต ปฏิคฺคหิตเมว โหติ ฯ โคณกาทีนิ สงฺฆิกวิหาเร วา ปุคฺคลิกวิหาเร วา มญฺจปีฐเกสุ อตฺถริตฺวา ปริภุญฺชิตุํ น วฏฺฏติ ฯ ธมฺมาสเน ปน คิหิวิกฏนีหาเรน ลพฺภติ ฯ ตตฺราปิ นิปชฺชิตุํ น วฏฺฏติ ฯ

เล่มที่ ๗ จุลวรรค ภาค ๒๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วินัยกถา”