{278} Na bhikkhave akāyabandhanenāti ettha abandhitvā nikkhamantena yattha sarati tattha bandhitabbaṃ. Āsanasālāya bandhissāmīti gantuṃ vaṭṭati. Saritvā yāva na bandhati na tāva piṇḍāya caritabbaṃ.

Kalābukannāma bahurajjukaṃ. Deḍḍubhakannāma udakasappasīsasadisaṃ. Murajjannāma murajjavaṭṭasaṇṭhānaṃ veṭhetvā kataṃ. Maddavīṇannāma pāmaṅgasaṇṭhānaṃ. Īdisaṃ hi ekampi na vaṭṭati pageva bahūni. Paṭṭikaṃ sūkarantakanti ettha pakativītā vā macchakaṇṭakavāyimā vā paṭṭikā vaṭṭati. Sesā kuñjaracchikādibhedā na vaṭṭati. Sūkarantakannāma sūkaravaṭṭikuñcikakosakasaṇṭhānaṃ hoti. Ekarajjukampana muddikakāyabandhanañca sūkarantakaṃ anulometi. Anujānāmi bhikkhave murajjaṃ maddavīṇanti idaṃ dasāsuyeva anuññātaṃ. Pāmaṅgadasā cettha catunnaṃ upari na vaṭṭati. Sobhakannāma veṭhetvā mukhavaṭṭisibbanaṃ. Guṇakannāma muddikasaṇṭhānena sibbanaṃ. Evaṃ sibbitā hi antā thirā honti. Pavanantoti pāsanto vuccati.

{280} Hatthisoṇḍikannāma nābhīmūlato hatthisoṇḍasaṇṭhānaṃ olambakaṃ katvā nivatthaṃ coḷakaitthīnaṃ nivāsanaṃ viya. Macchavāḷakannāma ekato dasantaṃ ekato pāsantaṃ olambitvā nivatthaṃ. Catukaṇṇakannāma upari dve heṭṭhato dveti evaṃ cattāro kaṇṇe dassetvā nivatthaṃ. Tālavaṇṭakannāma tālavaṇṭākārena sāṭakaṃ olambetvā nivāsanaṃ. Satavallikannāma dīghasāṭakaṃ anekakkhattuṃ obhañjitvā ovaṭṭikaṃ karontena nivatthaṃ. Vāmadakkhiṇapassesu vā nirantaraṃ valliyo dassetvā nivatthaṃ. Sace pana jānuto paṭṭhāya ekā vā dve vā valliyo paññāyanti vaṭṭati.

Saṃveliyaṃ nivāsentīti mallakammakarādayo viya kacchaṃ bandhitvā nivāsenti. Evaṃ nivāsetuṃ gilānassāpi maggapaṭipannassāpi na vaṭṭati. Yaṃpi maggaṃ gacchantā ekaṃ vā dve vā koṇe ukkhipitvā antaravāsakassa upari laggenti anto vā ekaṃ kāsāvaṃ tathā nivāsetvā bahi aparaṃ nivāsenti sabbaṃ na vaṭṭati. Gilāno pana anto kāsāvassa ovaṭṭikaṃ dassetvā aparaṃpi upari nivāsetuṃ labhati. Agilānena dve nivāsentena saguṇaṃpi katvā nivāsetabbāni. Iti yañca idha paṭikkhittaṃ yañca sekhiyavaṇṇanāyaṃ taṃ sabbaṃ vajjetvā nibbikāraṃ timaṇḍalaṃ paṭicchādentena parimaṇḍalaṃ nivāsetabbaṃ. So yaṅkiñci vikāraṃ karonto dukkaṭā na muccati. Na bhikkhave gihipārutaṃ pārupitabbanti evaṃ paṭikkhittaṃ gihipārupanaṃ apārupitvā ubho kaṇṇe samaṃ katvā pārupanaṃ parimaṇḍalapārupanannāma. Taṃ pārupitabbaṃ. Tattha yaṅkiñci setapaṭapārupanaṃ paribbājakapārutaṃ ekasāṭakapārutaṃ soṇḍapārutaṃ antepurikāpārutaṃ mahājeṭṭhakapārutaṃ kuṭippavesakapārutaṃ brāhmaṇapārutaṃ pālikārakapārutantievamādi- parimaṇḍalalakkhaṇato aññathā pārutaṃ sabbametaṃ gihipārutaṃ nāma. Tasmā yathā setapaṭā aḍḍhapālikā nigaṇṭhā pārupanti yathā ca ekacce paribbājakā uraṃ vivaritvā dvīsu aṃsakūṭesu pārupanaṃ ṭhapenti yathā ca ekasāṭakā manussā nivatthasāṭakassa ekena antena piṭṭhiṃ pārupitvā ubho kaṇṇe ubhosu aṃsakūṭesu ṭhapenti yathā ca surāsoṇḍādayo sāṭakena gīvaṃ parikkhipantā ubho ante udare vā olambanti piṭṭhiyaṃ vā khipanti yathā ca antepurikādayo akkhitārakamattaṃ dassetvā oguṇṭhikaṃ pārupanti yathā ca mahājeṭṭhakā dīghasāṭakaṃ nivāsetvā tasseva ekena antena sakalasarīraṃ pārupanti yathā ca kasakā khettakuṭiṃ pavisantā sāṭakaṃ paliveṭhetvā upakacchake pakkhipitvā tasseva ekena antena sarīraṃ pārupanti yathā ca brāhmaṇā ubhinnaṃ upakacchakānaṃ antarena sāṭakaṃ pavesetvā aṃsakūṭesu pakkhipanti yathā ca pālikārako bhikkhu ekaṃsapārupanena pārutaṃ vāmabāhuṃ vivaritvā cīvaraṃ aṃsakūṭaṃ āropeti evameva apārupitvā sabbepi ete aññe ca evarūpe pārupanadose vajjetvā nibbikāraṃ parimaṇḍalaṃ pārupitabbaṃ. Tathā apārupetvā ārāme vā antaraghare vā anādarena yaṅkiñci vikāraṃ karontassa dukkaṭaṃ.

เล่มที่ ๗ จุลวรรค ภาค ๒๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “พุทธานุญาตเครื่องโลหะเป็นต้น”