Atimandāhakanti atikhuddakaṃ.

{283} Dayaṃ āḷepentīti tiṇavanādīsu aggiṃ denti.

Paṭagginti paṭiaggiṃ dātuṃ. Parittanti apaharitakaraṇena vā parikkhākhaṇanena vā parittānaṃ. Ettha pana anupasampanne sati sayaṃ aggiṃ dātuṃ na labhati asati aggiṃpi dātuṃ bhūmiṃ tacchetvā tiṇānipi harituṃ parikkhaṃpi khaṇituṃ allasākhaṃ bhañjitvā aggiṃ nibbāpetuṃpi labhati. Senāsanaṃ pattaṃ vā appattaṃ vā tathā nibbāpetuṃ labhatiyeva. Udakena pana kappiyeneva labhati na itarena.

{284} Sati karaṇīyeti sukkhakaṭṭhādiggahaṇakicce sati. Porisiyanti purisappamāṇaṃ. Āpadāsūti vāḷamigādayo vā disvā maggamūḷho vā disā oloketukāmo hutvā davadāhaṃ vā udakoghaṃ āgacchantaṃ vā disvā evarūpāsu āpadāsu atiuccampi rukkhaṃ ārohituṃ vaṭṭati.

เล่มที่ ๗ จุลวรรค ภาค ๒๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “พุทธานุญาตเครื่องโลหะเป็นต้น”