Nayo. Bhojanasālā pana senāsanameva tasmā taṃ ekassa vā bahunnaṃ vā paricchinditvā gāhetuṃ vaṭṭati. Sabbamidaṃ vitthārena mahāpaccariyaṃ vuttaṃ. Senāsanagāhāpakena pana pāṭipadaaruṇato paṭṭhāya yāva puna aruṇaṃ na bhijjati tāva gāhetabbaṃ. Idaṃ hi senāsanagāhassa khettaṃ. Sace pātova gāhite senāsane añño vitakkacāriko bhikkhu āgantvā senāsanaṃ yācati. Gahitaṃ bhante senāsanaṃ vassūpagato saṅgho ramaṇīyo vihāro rukkhamūlādīsu yattha icchatha tattha vasathāti vattabbo. Vassūpagatehi antovasse nibaddhavattaṃ ṭhapetvā vassūpagatā bhikkhū sammujjaniyo bandhathāti vattabbā. Sulabhā ce daṇḍakā ceva salākāyo ca honti. Ekekena cha pañca muṭṭhisammujjaniyo dve tisso yaṭṭhisammujjaniyo vā bandhitabbā. Dullabhā ce honti dve tisso muṭṭhisammujjaniyo ekā yaṭṭhisammujjani vā bandhitabbā. Sāmaṇerehi cha pañca ukkā koṭṭetabbā. Vasanaṭṭhānesu kasāvaparibhaṇḍaṃ kātabbaṃ. Vattaṃ karontehi ca na uddisitabbaṃ na uddisāpetabbaṃ na sajjhāyo kātabbo na pabbājetabbaṃ na upasampādetabbaṃ na nissayo dātabbo na dhammassavanaṃ kātabbaṃ sabbeva hi ete sapapañcā nippapañcā hutvā samaṇadhammameva karissāmāti vā sabbe terasadhutaṅgāni samādiyantu seyyaṃ akappetvā ṭhānacaṅkamehi vītināmentu mūgavatgaṃ gaṇhantu sattāhakaraṇīyena gatāpi bhājanīyabhaṇḍaṃ mā labhantūti vā evarūpaṃ Adhammikavattaṃ na kātabbaṃ. Evaṃ pana kātabbaṃ. Pariyattidhammo nāma tividhampi saddhammaṃ patiṭṭhāpeti tasmā sakkaccaṃ uddisatha uddisāpetha sajjhāyaṃ karotha padhānaghare vasantānaṃ saṅghaṭanaṃ akatvā antovihāre nisīditvā uddisatha uddisāpetha sajjhāyaṃ karotha dhammassavanaṃ samiddhaṃ karotha pabbājentā sodhetvā pabbajjaṃ detha upasampādentā sodhetvā upasampadaṃ detha nissayaṃ dadantā sodhetvā nissayaṃ detha ekopi hi kulaputto pabbajjañca upasampadañca labhitvā sakalaṃ sāsanaṃ patiṭṭhapessati attano thāmena yattakāni sakkotha tattakāni dhutaṅgāni samādiyittha antovassaṃ nāmetaṃ sakaladivasaṃ rattiyā ca paṭhamamajjhimapacchimayāmesu appamattehi bhavitabbaṃ viriyaṃ ārabhitabbaṃ porāṇakā mahātherāpi sabbapalibodhe chinditvā antovasse ekacāriyaṃ vattaṃ pūrayiṃsu bhasse mattaṃ jānitvā dasavatthukathādasaasubhadasānussatiyo aṭṭhattiṃsārammaṇakathañca kātuṃ vaṭṭati āgantukānaṃ vattaṃ kātuṃ sattāhakaraṇīyena gatānaṃ apaloketvā dātuṃ vaṭṭatīti evarūpaṃ vattaṃ kātabbaṃ. Apica bhikkhū ovaditabbā viggāhikapisuṇa- pharusavacanāni mā vadetha divase divase sīlāni āvajjentā caturārakkhaṃ ahāpentā manasikārabahulā viharathāti. Dantakaṭṭha- khādanavattaṃ ācikkhitabbaṃ. Ācāravattaṃ ācikkhitabbaṃ. Cetiyaṃ vā bodhiṃ vā vandantena gandhamālaṃ vā pūjentena pattaṃ vā thavikāya pakkhipantena na kathetabbaṃ. Bhikkhācāravattaṃ ācikkhitabbaṃ. Antogāme manussehi saddhiṃ paccayasaññuttakathā vā visabhāgakathā vā na kathetabbā. Rakkhitindriyehi bhavitabbaṃ khandhakavattañca sekhiyavattañca pūretabbanti evarūpāpi bahukāpi niyyānikakathā ācikkhitabbāti. Pacchimavassūpanāyikadivase pana sace kālaṃ ghosetvā sannipatite saṅghe koci dasahatthaṃ vatthaṃ āharitvā vassāvāsikaṃ deti. Āgantuko ce bhikkhu saṅghatthero hoti tassa dātabbaṃ navako ce hoti sammatena bhikkhunā saṅghatthero vattabbo sace bhante icchatha paṭhamabhāgaṃ muñcitvā idaṃ vatthaṃ gaṇhathāti. Amuñcantassa na dātabbaṃ. Sace pana pubbe gāhitaṃ muñcitvā gaṇhāti eteneva upāyena dutiyattherato paṭṭhāya parivattetvā pattaṭṭhāne āgantukassa dātabbaṃ. Sace paṭhamavasasūpagatā dve tīṇi cattāri pañca vā vatthāni alatthuṃ laddhaṃ laddhaṃ eteneva upāyena vissajjāpetvā yāva āgantukassa samakaṃ hoti tāva dātabbaṃ. Tena pana samake laddhe avasiṭṭho anubhāgo therāsane dātabbo. Paccuppanne lābhe satiṭṭhitikāya gāhetuṃ ruccatīti katikaṃ kātuṃ vaṭṭati. Sace dubbhikkhaṃ hoti dvīsupi vassūpanāyikesu vassūpagatā bhikkhū bhikkhāya kilamantā āvuso idha vasantā hi sabbeva kilamāma sādhu vata dve bhāgā homa yesaṃ ñātipavāritaṭṭhānāni atthi te tattha vasitvā pavāraṇāya āgantvā attano pattaṃ vassāvāsikaṃ gaṇhantūti vadanti. Tesu ye tattha vasitvā pavāraṇāya āgacchanti tesaṃ apalokanakammaṃ katvā Vassāvāsikaṃ dātabbaṃ. Sādiyantāpi hi te bhikkhū neva vassāvāsikassa sāmino khīyantāpi ca āvāsikā neva adātuṃ labhanti. Kurundiyaṃ pana vuttaṃ katikavattaṃ kātabbaṃ sace sabbesaṃ no idha yāgubhattaṃ nappahoti sabhāgaṭṭhāne vasitvā āgacchatha tumhākaṃ pattaṃ vassāvāsikaṃ labhissathāti. Tañce eko paṭibāhati suppaṭibāhitaṃ. No ce paṭibāhati katikā sukatā pacchā tesaṃ tattha vasitvā āgatānaṃ apaloketvā dātabbaṃ apalokanakāle paṭibāhituṃ na labhatīti. Punapi vuttaṃ sace pana vassūpagatesu ekaccānaṃ vassāvāsike apāpuṇante bhikkhū katikaṃ karonti chinnavassānaṃ vassāvāsikañca idāni uppajjanakaṃ vassāvāsikañca imesaṃ dātuṃ ruccatīti. Evaṃ katikāya katāya gāhitasadisameva hoti. Uppannuppannañca tesameva dātabbanti. Temāsaṃ pānīyaṃ upaṭṭhapetvā vihāramaggacetiyaṅgaṇabodhiyaṅgaṇādīni jaggitvā bodhirukkhe udakaṃ siñcitvā pakkantopi vibbhamantopi vassāvāsikaṃ labhatiyeva. Bhatiniviṭṭhaṃ hi tena taṃ saṅghikaṃ pana apalokanakammaṃ katvā gāhitaṃ antovasse vibbhamantopi labhateva paccayavasena gāhituṃ pana na labhatīti vadanti. Sace vutthavasso disaṃ gamiko bhikkhu āvāsikassa hatthato kiñcideva kappiyabhaṇḍaṃ gahetvā asukakule mayhaṃ vassāvāsikaṃ pattaṃ taṃ gaṇhathāti vatvā gataṭṭhāne vibbhamati vassāvāsaṃ saṅghikaṃ hoti. Sace pana manusse sammukhā

เล่มที่ ๗ จุลวรรค ภาค ๒๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “ภิกษุผู้ควรได้รับสมมติเป็นผู้ให้ถือเสนาสนะ”