Dhotapādakāti dhotapādakā hutvā dhotehi pādehi akkamitabbaṭ- ṭhāne nipajjituṃ kukkuccāyanti. Dhotapādaketipi pāṭho. Dhotehi pādehi akkamitabbaṭṭhānassetaṃ adhivacanaṃ. Paccattharitvāti paribhaṇḍakatabhūmiṃ vā bhummattharaṇasenāsanaṃ vā saṅghikaṃ mañcapīṭhaṃ vā attano santakena paccattharaṇena paccattharitvāva nipajjitabbaṃ. Sace niddāyatopi paccattharaṇe saṅkuṭike koci sarīrāvayavo mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā phusati āpattiyeva. Lomesu pana lomagaṇanāya āpattiyo. Paribhogasīsena apassayantassāpi eseva nayo. Hatthatalapādatalehi pana phusituṃ vā akkamituṃ vā vaṭṭati. Mañcapīṭhaṃ nīharantassa kāye paṭihaññati anāpatti.

เล่มที่ ๗ จุลวรรค ภาค ๒๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “มีเท้าเปื้อนห้ามเหยียบเสนาสนะ”