[๖๑๒] เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขุนิโย ปุริสติตฺเถ นหายนฺติ ฯ มนุสฺสา อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ ฯเปฯ เสยฺยถาปิ คิหิกามโภคินิโยติ ฯเปฯ ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯเปฯ น ภิกฺขเว ภิกฺขุนิยา ปุริสติตฺเถ นหายิตพฺพํ ยา นหาเยยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส อนุชานามิ ภิกฺขเว มหิฬาติตฺเถ นหายิตุนฺติ ฯ ตติยภาณวารํ ฯ ภิกฺขุนีขนฺธกํ นิฏฺฐิตํ ทสมํ ๑ ฯ อิมมฺหิ ขนฺธเก วตฺถุ เอกสตํ ฉ ๒ ฯ _______________ ตสฺสุทฺทานํ

เล่มที่ จุลวรรค ภาค ๒๒๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “นั่งขัดสมาธิ