Sedamocanagāthāvaṇṇanā

{479} sedamocanagāthāsu. Asaṃvāsoti uposathapavāraṇādinā saṃvāsena asaṃvāso. Sambhogo ekacco tahiṃ na labbhatīti akappiyasambhogo na labbhati. Nahāpanabhojanādipaṭijagganaṃ pana mātarāyeva kātuṃ labbhati. Avippavāsena anāpattīti sahāgāraseyyāya anāpatti. Pañhā mesā kusalehi cintitāti esā pañhā kusalehi paṇḍitehi cintitā. Assā vissajjanaṃ dārakamātuyā bhikkhuniyā veditabbaṃ. Tassā hi puttaṃ sandhāyetaṃ vuttanti. Avissajjitagāthā garubhaṇḍaṃ sandhāya vuttā. Attho panassā garubhaṇḍavinicchaye vuttoyeva.

Dasa puggale na vadāmīti senāsanakkhandhake vutte dasa na vadāmi. Ekādasa vivajjiyāti ye mahākhandhake ekādasa vivajjanīyā puggalā vuttā tepi na vadāmi. Ayaṃ pañhā naggaṃ bhikkhuṃ sandhāya vuttā. Kathaṃ nu sikkhāya asādhāraṇoti ayaṃ pañhā nahāpitapubbakaṃ bhikkhuṃ sandhāya vuttā. Ayaṃ hi khurabhaṇḍaṃ pariharituṃ na labhati. Aññe pana labhanti tasmā sikkhāya asādhāraṇo. Taṃ puggalaṃ katamaṃ vadanti buddhāti ayaṃ pañhā nimittabuddhaṃ sandhāya vuttā.

Adhonābhiṃ vivajjiyāti adhonābhiṃ vivajjetvā. Ayaṃ pañhā yantaṃ nasīsakaṃ kabandhaṃ yassa ure akkhīni ceva mukhaṃ ca hoti taṃ Sandhāya vuttā. Bhikkhu saññācikāya kuṭinti ayaṃ pañhā tiṇacchadanaṃ kuṭiṃ sandhāya vuttā. Dutiyapañhā sabbamattikāmayaṃ kuṭiṃ sandhāya vuttā. Āpajjeyya garukaṃ chejjavatthunti ayaṃ pañhā vajjapaṭicchādikaṃ bhikkhuniṃ sandhāya vuttā. Dutiyapañhā paṇḍakādayo abhabbapuggale sandhāya vuttā. Ekādasāpi hi te gihibhāveyeva pārājikaṃ pattā. Vācāti vācāya anālapanto. Giraṃ no ca pare bhaṇeyyāti itime sossantīti parapuggale sandhāya saddaṃpi na nicchāreyya. Ayaṃ pañhā santiṃ āpattiṃ nāvikareyya sampajāna- musāvādassa hotīti imaṃ musāvādaṃ sandhāya vuttā. Tassa hi bhikkhuno adhammikāya paṭiññāya tuṇhībhūtassa nisinnassa manodvāre āpatti nāma natthi yasmā pana āvikātabbaṃ na āvikāsi tenassa vacīdvāre akiriyato ayaṃ āpatti samuṭṭhātīti veditabbā.