ในทุกบท พึงทราบเนื้อความด้วยสามารถแห่งการกระทำเองและการให้ผู้อื่นกระทำนั่นแหละด้วยประการฉะนี้.

บทว่า สนฺธึ ได้แก่ ที่ต่อเรือน.

บทว่า นิลฺโลปํ ได้แก่ ปล้นยกใหญ่.

บทว่า เอกาคาริกํ ได้แก่ ล้อมปล้นเรือนหลังเดียวเท่านั้น.