ภิกษุยินดีอยู่ด้วยปัจจัยตามมีตามได้ ย่อมไปได้ ๔ ทิศ

ไม่ติดขัด อดกลั้นต่ออันตรายทั้งหลาย ไม่หวาดหวั่น

คนเดียวเที่ยวไปเหมือนนอแรด ดังนี้. ๑- ____________________________ ๑- ขุ. สุ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๒๙๖

บัดนี้ เมื่อจะยังเนื้อความนั้นให้สำเร็จด้วยอุปมา จึงตรัสว่า เสยฺยถาปิ เป็นต้น.