ในคำเหล่านั้น คำว่า ทหนฺติ แปลว่า ตั้งไว้.

ใจความว่า พวกศากยะพูดกันว่า พระเจ้าโอกกากราชเป็นบรรพบุรุษของเรา.

ได้สดับมาว่า ในเวลาที่พระราชานั้นตรัส รัศมีจะพุ่งออกมาจากพระโอฐเหมือนคบเพลิง เพราะฉะนั้น ชนทั้งหลายจึงถวายพระนามพระองค์ว่า โอกกากะ.

บทว่า ให้ออกไปแล้ว คือ นำไปแล้ว.