๖. มหาลิสุตฺต

พฺราหฺมณทูตวตฺถุวณฺณนา

[๓๕๙] เอวมฺเม สุตํ ฯเปฯ เวสาลิยนฺติ มหาลิสุตฺตํ. ตตฺรายํ อนุปุพฺพปทวณฺณนา. เวสาลิยนฺติ ปุนปฺปุนํ วิสาลภาวูปคมนโต เวสาลีติ ลทฺธ- นามเก นคเร. มหาวเนติ พหินคเร หิมวนฺเตน สทฺธึ เอกาพทฺธํ หุตฺวา ฐิตํ สยํชาตวนํ อตฺถิ, ยํ มหนฺตภาเวเนว มหาวนนฺติ วุจฺจติ, ตสฺมึ มหาวเน. กูฏาคารสาลายนฺติ ตสฺมึ วนสณฺเฑ สํฆารามํ ปติฏฺฐเปสุํ, ตตฺถ กณฺณิกํ โยเชตฺวา ถมฺภานํ อุปริ กูฏาคารสาลาสงฺเขเปน เทววิมานสทิสํ ปาสาทํ อกํสุ, ตํ อุปาทาย สกโลปิ สํฆาราโม "กูฏาคารสาลา"ติ ปญฺยายิตฺถ. ภควา ตํ เวสาลึ อุปนิสฺสาย ตสฺมึ สํฆาราเม วิหรติ. เตน วุตฺตํ "เวสาลิยํ วิหรติ มหาวเน กูฏาคารสาลายนฺ"ติ.