อิจฺเจว กโต ตสฺมา ตมฺปิ คเหตฺวาน สทฺธิเมตาย

อฏฺฐกถาย วิชานถ ทีฆาคมนิสฺสิตํ อตฺถนฺติ.

นิทานกถา

ตตฺถ ทีฆาคโม นาม สีลกฺขนฺธวคฺโค มหาวคฺโค ปาฏิกวคฺโคติ ๔- วคฺคโต ติวคฺโค โหติ, สุตฺตโต จตุตฺตึสสุตฺตสงฺคโห. ตสฺส ๕- วคฺเคสุ สีลกฺขนฺโธ ๖- อาทิ, สุตฺเตสุ พฺรหฺมชาลํ. พฺรหฺมชาลสฺสาปิ "เอวมฺเม สุตนฺ"ติ อาทิกํ อายสฺมตา อานนฺเทน ปฐมมหาสงฺคีติกาเล วุตฺตํ นิทานมาทิ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”