@๙ ฉ.ม....อุฬาริสฺสริย... มหาทฺวารํ วิย จ อตฺถพฺยญฺชนสมฺปนฺนสฺส พุทฺธคุณานุภาวสํสูจกสฺส อิมสฺส สุตฺตสฺส สุขาวคหณตฺถํ กาลเทสเทสกวตฺถุปริสาปเทสปฏิมณฺฑิตํ นิทานํ ภาสิตํ, ตสฺสตฺถวณฺณนา สมตฺตาติ.

[๕] อิทานิ "มมํ วา ภิกฺขเว ปเร อวณฺณํ ภาเสยฺยุนฺติ อาทินา นเยน ภควตา นิกฺขิตฺตสฺส สุตฺตสฺส วณฺณนาย โอกาโส อนฺปฺปตฺโต. สา ปเนสา สุตฺตวณฺณนา ยสฺมา สุตฺตนิกฺเขปํ วิจาเรตฺวา วุจฺจมานา ปากฏา โหติ, ตสฺมา สุตฺตนิกฺเขปํ ตาว วิจารยิสฺสาม. จตฺตาโร หิ สุตฺตนิกฺเขปา อตฺตชฺฌาสโย ปรชฺฌาสโย ปุจฺฉาวสิโก อตฺถุปฺปตฺติโกติ.

ตตฺถ ยานิ สุตฺตานิ ภควา ปเรหิ อนชฺฌิฏฺโฐ เกวลํ อตฺตโน อชฺฌาสเยเนว กเถสิ. เสยฺยถีทํ? อากงฺเขยฺยสุตฺตํ วตฺถสุตฺตํ มหาสติปฏฺฐานสุตฺตํ ๑- มหาสฬายตนวิภงฺคสุตฺตํ อริยวํสสุตฺตํ สมฺมปฺปธานสุตฺตนฺตหารโก อิทฺธิปาทอินฺทฺริยพลโพชฺฌงฺคมคฺคงฺคสุตฺตนฺตหารโกติ เอวมาทีนิ. เตสํ อตฺตชฺฌาสโย นิกฺเขโป.

ยานิ ปน "ปริปกฺกา โข ราหุลสุส วิมุตฺติปริปากนิยา ธมฺมา, ยนฺนูนาหํ ราหุลํ อุตฺตรึ อาสวานํ ขเย วิเนยฺยนฺ"ติ ๒- เอวํ ปเรสํ อชฺญาสยํ ขนฺตึ มนํ อภีนีหารํ พุชฺฌนภาวญฺจ อเปกฺขิตฺวา ๓- ปรชฺฌาสยวเสน กถิตานิ. เสยฺยถีทํ? จูฬราหุโลวาทสุตฺตํ มหาราหุโลวาทสุตฺตํ ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนสุตฺตํ ๔- ธาตุวิภงฺคสุตฺตนฺติ เอวมาทีนิ. เตสํ ปรชฺฌาสโย นิกฺเขโป.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”