เอวํ ทุติเยน นเยน อาทีนวํ ทสฺเสตฺวา ตติเยน นเยน วจนตฺถสลฺลกฺขณมตฺเตปิ อสมตฺถตํ ทสฺเสนฺโต "อปินุ ตุเมฺห ปเรสนฺ"ติ อาทิมาห. ตตฺถ ปเรสนฺติ เยสํ เกสญฺจิ. กุปิโต หิ เนว พุทฺธปจฺเจกพุทฺธอริยสาวกานํ น มาตาปิตูนํ น ปจฺจตฺถิกานํ สุภาสิตทุพฺภาสิตสฺส อตฺถํ อาชานาติ. ยถาห:-

"กุทฺโธ อตฺถํ น ชานาติ, กุทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติ,

อนฺธตมํ ตทา โหติ ยํ โกโธ สหเต นรํ. ๑-

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”