@ ๒ องฺ. สุตฺตก. ๒๓/๖๔ โกธนสุตฺต ๓ วินย. มหา. ๑๑๒/๑๕

[๖] เอวํ อวณฺณภูมิยํ ตาทิลกฺขณํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ วณฺณภูมิยํ ทสฺเสตุํ "มมํ วา ภิกฺขเว ปเร วณฺณํ ภาเสยฺยุนฺ"ติ อาทิมาห. ตตฺถ ปเรติ เย เกจิ ปสนฺนา เทวมนุสฺสา. อานนฺทนฺติ เอเตนาติ อานนฺโท, ปีติยา เอตํ อธิวจนํ. สุมนสฺส ภาโว โสมนนฺสํ, เจตสิกสุขสฺเสตํ อธิวจนํ. อุพฺพิลฺลาวิโน ๑- ภาโว อุพฺพิลฺลาวิตตฺตํ. ๒- กสฺส อุพฺพิลฺลาวิตตฺตนฺติ? เจตโสติ, อุทฺธจฺจาวหาย อุพฺพิลฺลาปนปีติยา เอตํ อธิวจนํ. อิติ ๓- อิธาปิ ทฺวีหิ ปเทหิ สงฺขารกฺขนฺโธ, เอเกน เวทนากฺขนฺโธ วุตฺโต.

เอวํ ปฐมนเยน อุพฺพิลฺลาวิตตฺตํ นิวาเรตฺวา ทุติเยน ตตฺถ อาทีนวํ ทสฺเสนฺโต "ตตฺร เจ ตุเมฺห อสฺสถา"ติ อาทิมาห. อิธาปิ ตุมฺหญฺเญวสฺส เตน อนฺตราโยติ เตน อุพฺพิลฺลาวิตตฺเตน ตุมฺหากํเยว ปฐมชฺฌานาทีนํ อนฺตราโย อสฺสาติ ๔- อตฺโถ เวทิตพฺโพ. กสฺมา ปเนตํ วุตฺตํ, นนุ ภควตา:-

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”