อนตฺถชนโน โลโภ, โลโภ จิตฺตปฺปโกปโน,

ภยมนฺตรโต ชาตํ, ตํ ชโน นาวพุชฺฌตี"ติ. ๑-

ตติยวาโร ปน อิธ อนาคโตปิ อตฺถโต อาคโตเยวาติ เวทิตพฺโพ. ยเถว หิ กุทฺโธ, เอวํ ลุทฺโธปิ อตฺถํ น ชานาตีติ.

ปฏิปชฺชิตพฺพาการทสฺสนวาเร ปนายํ โยชนา:- "ตุมฺหากํ สตฺถา สพฺพญฺญู อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ, ธมฺโม สฺวากฺขาโต, สํโฆ สุปฏิปนฺโน"ติ อาทีนิ สุตฺวา น ตุณฺหี ภวิตพฺพํ, เอวํ ปน ปฏิชานิตพฺพํ "อิติเปตํ ภูตํ, ยํ ตุเมฺหหิ วุตฺตํ, ตํ อิมินาปิ การเณน ภูตํ, อิมินาปิ การเณน ตจฺฉํ. โส หิ ภควา อิติปิ อรหํ, อิติปิ สมฺมาสมฺพุทฺโธ. ธมฺโม อิติปิ สฺวากฺขาโต, อิติปิ สนฺทิฏฺฐิโก. สํโฆ อิติปิ สุปฏิปนฺโน, อิติปิ อุชุปฏิปนฺโน"ติ. "ตฺวํ สีลวา"ติ ปุจฺฉิเตนาปิ สเจ สีลวา, "สีลวาหมสฺมี"ติ ปฏิชานิตพฺพเมว. "ตฺวํ ปฐมสฺส ฌานสฺส ลาภี ฯเปฯ อรหา"ติ ปุฏฺเฐนาปิ สภาคานํ ภิกฺขูนํเยว ปฏิชานิตพฺพํ. เอวํ หิ ปาปิจฺฉตา เจว ปริวชฺชิตา โหติ, สาสนสฺส จ อโมฆตา ทีปิตา โหตีติ. เสสํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”