"อปฺปมตฺตกํ โข ปเนตํ ภิกฺขเว"ติ เทสนา อารทฺธา.

ตตฺถ อปฺปมตฺตกนฺติ ปริตฺตสฺส นามํ. โอรมตฺตกนฺติ ตสฺเสว เววจนํ. มตฺตาติ วุจฺจติ ปมาณํ. อปฺปมตฺตา ๑- เอตสฺสาติ อปฺปมตฺตกํ. โอรมตฺตา ๒- เอตสฺสาติ โอรมตฺตกํ. สีลเมว สีลมตฺตกํ. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- อปฺปมตฺตกํ โข ปเนตํ ภิกฺขเว โอรมตฺตกํ สีลมตฺตกํ นาม, เยน "ตถาคตสฺส วณฺณํ วทามี"ติ อุสฺสาหํ กตฺวาปิ วณฺณํ วทมาโน ปุถุชฺชโน วเทยฺยาติ. ตตฺถ สิยา, นนุ อิทํ สีลํ นาม โยคิโน อคฺควิภูสนํ. ยถาหุ โปราณา:-

"สีลํ โยคิสฺสลงฺกาโร สีลํ โยคิสฺส มณฺฑนํ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”