ตถาคโต วุจฺจติ เตน จกฺขุมาติ.

เอวํ ตถา อาคโตติ ตถาคโต. (๑)

กถํ ตถา คโตติ ตถาคโต? ยถา สมฺปติชาโต วิปสฺสี ภควา คโต ฯเปฯ กสฺสโป ภควา คโต.

กถญฺจ โส ภควา คโต? โส หิ สมฺปติชาโตว สเมหิ ปาเทหิ ปฐวิยํ ปติฏฺฐาย อุตฺตราภิมุโข สตฺตปทวีติหาเรน ๑- คโต. ยถาห "สมฺปติชาโต อานนฺท โพธิสตฺโต สเมหิ ปาเทหิ ปติฏฺฐหิตฺวา อุตฺตราภิมุโข สตฺตปทวีติหาเรน คจฺฉติ เสตมฺหิ ฉตฺเต อนุหีรมาเน ๒- สพฺพา จ ทิสา อนุวิโลเกติ, อาสภิญฺจ วาจํ ภาสติ `อคฺโคหมสฺมิ โลกสฺส, เชฏฺโฐหมสฺมิ โลกสฺส, เสฏฺโฐหมสฺมิ โลกสฺส, อยมนฺติมาชาติ, นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว"ติ. ๓-

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”