ตญฺจสฺส คมนํ ตถํ อโหสิ อวิตถํ อเนเกสํ วิเสสาธิคมานํ ปุพฺพนิมิตฺตภาเวน. ยํ หิ โส สมฺปติชาโตว สเมหิ ปาเทหิ ปติฏฺฐหิ, อิทมสฺส จตุริทฺธิปาทปฏิลาภสฺส ปุพฺพนิมิตฺตํ.

อุตฺตราภิมุขภาโว ปน สพฺพโลกุตฺตรภาวสฺส ปุพฺพนิมิตฺตํ.

สตฺตปทวีติหาโร สตฺตโพชฺฌงฺครตนปฏิลาภสฺส.

"สุวณฺณทณฺฑา วีติปตนฺติ จามรา"ติ เอตฺถ วุตฺตจามรุกฺเขโป ปน สพฺพติตฺถิยนิมฺมถนสฺส. ๔-

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”