@๕ ฉ.ม;อิ. ยาวเท ๖ สุตฺตนฺต. ๘/๑๕๒ ฌานาภิญฺญสุตฺต ๗ ฉ.ม;อิ. อาณณฺยํ นนุ มํ ภควา ราชา วิย สกกวจอิสฺสริยานุปฺปทาเนน อตฺตโน กุลวํสปฺปติฏฺฐาปกํ ปุตฺตํ `สทฺธมฺมวํสปฺปติฏฺฐาปโก เม อยํ ภวิสฺสตี'ติ มนฺตฺวา อิมินา อสาธารเณน อนุคฺคเหน อนุคฺคเหสิ, อิมาย จ อุฬาราย ปสํสาย ปสํสี"ติ จินฺตยนฺโต ธมฺมวินยสงฺคายนตฺถํ ภิกฺขูนํ อุสฺสาหํ ชเนสิ. ยถาห:-

"อถ โข อายสฺมา มหากสฺสสโป ภิกฺขู อามนฺเตสิ `เอกมิทาหํ อาวุโส สมยํ ปาวาย กุสินารํ อทฺธานมคฺคปฏิปนฺโน มหตา ภิกฺขุสํเฆน สทฺธึ ปญฺจมตฺเตหิ ภิกฺขุสเตหี"ติ สพฺพํ สุภทฺทกณฺฑํ ๑- วิตฺถารโต เวทิตพฺพํ. อตฺถํ ปนสฺส มหาปรินิพฺพานาวสาเน อาคตฏฺฐาเนเยว กถยิสฺสาม.

ตโต ปรํ อาห:-

"หนฺท มยํ อาวุโส ธมฺมญฺจ วินยญฺจ สงฺคายาม, ปุเร อธมฺโม ทิปฺปติ, ธมฺโม ปฏิพาหียติ, ปุเร อวินโย ทิปฺปติ, วินโย ปฏิพาหียติ, ปุเร อธมฺมวาทิโน พลวนฺโต โหนฺติ, ธมฺมวาทิโน ทุพฺพลา โหนฺติ, ปุเร อวินยวาทิโน พลวนฺโต โหนฺติ, วินยวาทิโน ทุพฺพลา โหนฺตี"ติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”