กตมา ทิฏฺฐสํสนฺทนาปุจฺฉา. ปกติยา ลกฺขณํ ญาตํ โหติ ทิฏฺฐํ ตุลิตํ ตีริตํ วิภูตํ วิภาวิตํ, ตสฺส อญฺเญหิ ปณฺฑิเตหิ สทฺธึ สํสนฺทนตฺถาย ปญฺหํ ปุจฺฉติ, อยํ ทิฏฺฐสํสนฺทนาปุจฺฉา.

กตมา วิมติจฺเฉทนาปุจฺฉา. ปกติยา สํสยํ ปกฺขนฺโต ๒- โหติ วิมตึ ปกฺขนฺโต ๒- เทฺวฬฺหกชาโต "เอวํ นุโข, น นุโข, กินฺนุโข, กถํ นุโข"ติ โส วิมติจฺเฉทนตฺถาย ปญฺหํ ปุจฺฉติ, อยํ วิมติจฺเฉทนาปจฺฉา.

กตมา อนุมติปุจฺฉา. ภควา ภิกฺขูนํ อนุมติยา ปญฺหํ ปุจฺฉติ"ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว รูปํ `นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วา'ติ อนิจฺจํ ภนฺเต. ยมฺปนานิจฺจํ, `ทุกฺขํ วา ตํ สุขํ วา'ติ. ทุกฺขํ ภนฺเต"ติ. ๓- สพฺพํ วตฺตพฺพํ, อยํ อนุมติปุจฺฉา.

กตมา กเถตุกมฺยตาปุจฺฉา. ภควา ภิกฺขูนํ กเถตุกมฺยตาย ปญฺหํ ปุจฺฉติ. "จตฺตาโรเม ภิกฺขเว สติปฏฺฐานา. กตเม จตฺตาโร ๔- ฯเปฯ อฏฺฐิเม ภิกฺขเว มคฺคงฺคา. กตเม อฏฺฐา"ติ, อยํ กเถตุกมฺยตาปุจฺฉา.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”