อิติ อิมาสุ ปญฺจสุ ปุจฺฉาสุ อทิฏฺฐสฺส ตาว กสฺสจิ ธมฺมสฺส อภาวโต ตถาคตสฺส อทิฏฺฐโชตนาปุจฺฉา นตฺถิ. "อิทํ นาม อญฺเญหิ ปณฺฑิเตหิ สมณพฺราหฺมเณหิ สทฺธึ สํสนฺเทตฺวา เทเสสฺสามี"ติ สมนฺนาหารสฺเสว อนุปฺปชฺชนโต ทิฏฺฐสํสนฺทนาปุจฺฉาปิ นตฺถิ. ยสฺมา ปน พุทฺธานํ เอกธมฺเมปิ อาสปฺปนา ปริสปฺปนา นตฺถิ, โพธิมณฺเฑเยว สพฺพา กงฺขา ฉินฺนา, ตสฺมา วิมติจฺเฉทนา ปุจฺฉาปิ นตฺถิเยว. อวเสสา ปน เทฺว ปุจฺฉา พุทฺธานํ อตฺถิ, ตาสุ อยํ กเถตุกมฺยตาปุจฺฉา นาม.

[๘] อิทานิ ตํ กเถตุกมฺยตาปุจฺฉาย ปุจฺฉิตมตฺถํ กเถตุํ "ปาณาติปาตํ ปหายา"ติ อาทิมาห.

@๓ วินย. มหา, ๔/๒๑ ปญฺจวคฺคิยกถา, สํ. ขนฺธ. ๑๗/๕๙ อนตฺตลกฺขณสุตฺต

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”