เต ภิกฺขู อาหํสุ "เตนหิ ภนฺเต เถโร ภิกฺขู อุจฺจินตู"ติ. เถโร ปน สกลนวงฺคสตฺถุสาสนปริยตฺติธเร ปุถุชฺชนโสตาปนฺนสกทาคามิอนาคามิสุกฺขวิปสฺสก- ขีณาสวภิกฺขู อเนกสเต อเนกสหสฺเส จ วชฺเชตฺวา ติปิฏกสพฺพปริยตฺติปฺปเภทธเร ปฏิสมฺภิทปฺปตฺเต มหานุภาเว เยภุยฺเยน ภควตา ๒- เอตทคฺคํ อาโรปิเต เตวิชฺชาทิเภเท ขีณาสวภิกฺขูเยว เอกูนปญฺจสเต ปริคฺคเหสิ, เย สนฺธาย อิทํ วุตฺตํ "อถ โข อายสฺมา มหากสฺสโป เอเกนูนานิ ปญฺจ อรหนฺตสตานิ อุจฺจินี"ติ.

กิสฺส ปน เถโร เอเกนูนมกาสีติ? อายสฺมโต อานนฺทตฺเถรสฺโสกาสกรณตฺถํ. เตนาหายสฺมตา สหาปิ วินาปิ น สกฺกา ธมฺมสงฺคีตึ กาตุํ. โส หายสฺมา เสกฺโข สกรณีโย, ตสฺมา สหาปิ น สกฺกา. ยสฺมา ปนสฺส กิญฺจิ ทสพลเทสิตํ สุตฺตเคยฺยาทิกํ อปฺปจฺจกฺขํ นาม นตฺถิ. ยถาห:-

"ทฺวาสีติ พุทฺธโต คณฺหึ เทฺวสหสฺสานิ ภิกฺขุโต

จตุราสีติสหสฺสานิ เย เม ธมฺมา ปวตฺติโน"ติ. ๓- ตสฺมา วินาปิ น สกฺกา.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”