ปิสุณํ วาจํ ปหายาติ อาทีสุ ยาย วาจาย ยสฺส ตํ วาจํ ภาสติ, ตสฺส หทเย อตฺตโน ปิยภาวํ, ปรสฺส จ สุญฺญภาวํ กโรติ, สา ปิสุณา วาจา.

ยาย ปน อตฺตานมฺปิ ปรมฺปิ ผรุสํ กโรติ, ยา วาจา สยมฺปิ ผรุสา, เนว กณฺณสุขา น หทยงฺคมา ๑- อยํ ผรุสา วาจา.

เยน สมฺผํ ปลปติ นิรตฺถกํ, โส สมฺผปฺปลาโป.

เตสํ มูลภูตา เจตนาปิ ปิสุณาวาจาทินามเมว ลภติ, สาเอว จ อิธาธิปฺเปตาติ.