กํโส วุจฺจติ สุวณฺณปาติ, ตาย วญฺจนํ กํสกูฏํ. กถํ? เอกํ สุวณฺณปาตึ กตฺวา อญฺญา เทฺว ติสฺโส โลหปาติโย สุวณฺณวณฺเณ กโรติ, ตโต ชนปทํ คนฺตฺวา กิญฺจิเทว อฑฺฒํ กุลํ ปวิสิตฺวา "สุวณฺณภาชนานิ กีณถา"ติ วตฺวา อคฺเฆ ๔- ปุจฺฉิเต สมคฺฆตรํ ๕- ทาตุกาโม โหติ. ตโต เตหิ "กถํ อิเมสํ สุวณฺณภาโว ชานิตพฺโพ"ติ วุตฺเต "วีมํสิตฺวา คณฺหถา"ติ สุวณฺณปาตึ ปาสาเณ ฆํสิตฺวา สพฺพา ปาติโย ทตฺวา คจฺฉติ.

มานกูฏํ นาม หทยเภทสิขาเภทรชฺชุเภทวเสน ติวิธํ โหติ. ตตฺถ หทยเภโท สปฺปิเตลาทิมินนกาเล ลพฺภติ. ตานิ หิ คณฺหนฺโต เหฏฺฐา ฉินฺเทน

@๔ ก. อคฺเฆ อญฺเญหิ ๕ สี. มหคฺฆตรํ มาเนน "สณิกํ อาสิญฺจา"ติ วตฺวา อตฺตโน ภาชเน ลหุํ ปคฺฆราเปตฺวา คณฺหาติ, ททนฺโต ฉินฺทํ ปิธาย สีฆํ ปูเรตฺวา เทติ.