เปฯ สหสาการา ปฏิวิรโต สมโณ โคตโมติ. อิติ วา หิ ภิกฺขเว ปุถุชฺชโน ตถาคตสฺส วณฺณํ วทมาโน วเทยฺยาติ.

เอตฺตาวตา จูฬสีลํ นิฏฺฐิตํ โหติ.

มชฺฌิมสีลวณฺณนา

[๑๑] อิทานิ มชฺฌิมสีลํ วิตฺถาเรนฺโต ๑- "ยถา วา ปเนเก โภนฺโต"ติ อาทิมาห. ตตฺรายํ อนุตฺตานปทวณฺณนา. สทฺธาเทยฺยานีติ กมฺมญฺจ ผลญฺจ อิธโลกญฺจ ปรโลกญฺจ สทฺทหิตฺวา ทินฺนานิ. "อยํ เม ญาตี"ติ วา "มิตฺโต"ติ วา "อิทํ ปฏิกริสฺสติ, อิทํ วา เตน กตปุพฺพนฺ"ติ วา เอวํ น ทินฺนานีติ อตฺโถ. เอวํ ทินฺนานิ หิ น สทฺธาเทยฺยานิ นาม โหนฺติ. โภชนานีติ เทสนาสีสมตฺตเมตํ, อตฺถโต ปน สทฺธาเทยฺยานิ โภชนานิ ภุญฺชิตฺวา จีวรานิ ปารุปิตฺวา เสนาสนานิ เสวมานา คิลานเภสชฺชํ ปริภุญฺชมานาติ สพฺพเมตํ วุตฺตเมว โหติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”