หตฺถิยุทฺธาทีสุ ภิกฺขุโน เนว หตฺถิอาทีหิ สทฺธึ ยุชฺฌิตุํ, น เต ยุชฺฌาเปตุํ, น ยุชฺฌนฺเต ทฏฺฐุํ วฏฺฏติ. นิพฺพุทฺธนฺติ มลฺลยุทฺธํ. อุปฺโยชิกนฺติ ยตฺถ สมฺปหาโร ทิสฺสติ. พลคฺคนฺติ พลคณฏฺฐานํ. เสนาพฺยูหนฺติ เสนาย นิเวโส, สกฏพฺยูหาทิวเสน เสนาย นิเวสนํ. อนีกทสฺสนนฺติ "ตโย หตฺถี ปจฺฉิมํ หตฺถานีกนฺ"ติ ๘- อาทินา นเยน วุตฺตสฺส อนีกสฺส ทสฺสนํ.

@๓ ฉ.ม.อิ. โสภนกนฺติ ๔ ฉ.ม. โสภนกรํ, สี. โสภนฆรกํ

@๕ ฉ.ม. กาลงฺกเต ๖ ฉ.ม.อิ. เลยฺยมฺปิ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”