[๑๗] อนิยฺยานิกตฺตา สคฺคโมกฺขมคฺคานํ ติรจฺฉานภูตา กถาติ ติรจฺฉานกถา. ตตฺถ ราชานํ อารพฺภ "มหาสมฺมโต, มนฺธาตา, ธมฺมาโสโก เอวํมหานุภาโว"ติ อาทินา นเยน ปวตฺตา กถา ราชกถา. เอส นโย โจรกถาทีสุ. เตสุ "อสุโก ราชา อภิรูโป ทสฺสนีโย"ติ อาทินา นเยน เคหสิตกถาว

อิตฺถีกถาปิ วณฺณสณฺฐานาทีนิ ปฏิจฺจ อสฺสาทวเสน น วฏฺฏติ, "สทฺธา ปสนฺนา ขยวยํ คตา"ติ เอวเมว วฏฺฏติ. สูรกถาปิ "นนฺทมิตฺโต ๒- นาม โยโธ สูโร อโหสี"ติ อสฺสาทวเสน น วฏฺฏติ. "สทฺโธ อโหสิ ขยํ คโต"ติ เอวเมว วฏฺฏติ. วิสิขากถาปิ "อสุกา วิสิขา สุนิวิฏฺฐา ทุนฺนิวิฏฺฐา สูรา สมตฺถา"ติ อสฺสาทวเสน น วฏฺฏติ. "สทฺธา ปสนฺนา ขยวยํ คตา"ติ เอวเมว วฏฺฏติ.

กุมฺภฏฺฐานกถาติ อุทกฏฺฐานกถา, อุทกติตฺถกถาติ วุจฺจติ, กุมฺภทาสีกถา วา, สาปิ "ปาสาทิกา นจฺจิตุํ คายิตุํ เฉกา"ติ อสฺสาทวเสน น วฏฺฏติ. "สทฺธา ปสนฺนา"ติ อาทินา นเยเนว วฏฺฏติ. ปุพฺพเปตกถาติ อตีตญาติกถา. ตตฺถ ตตฺถ ๓- วตฺตมานญาติกถาสทิโส จ วินิจฺฉโย.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๑๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”