[๑๐๐-๑๐๔] อิทานิ "อิเมหิ โข เต ภิกฺขเว"ติ อิมินา วาเรน สพฺเพปิ เต อปรนฺตกปฺปิเก เอกชฺฌํ นิยฺยาเทตฺวา สพฺพญฺญุตญาณํ วิสฺสชฺเชสิ. ๒- ปุน "อิเมหิ โข เต ภิกฺขเว"ติ อาทินา วาเรน สพฺเพปิ เต อปรนฺตกปฺปิเก ปุพฺพนฺตาปรนฺตกปฺปิเก ๓- จ ๓- เอกชฺฌํ นิยฺยาเทตฺวา ตเทว ญาณํ วิสฺสชฺเชสิ. อิติ "กตเม จ เต ภิกฺขเว ธมฺมา"ติ อาทิมฺหิ ปุจฺฉมาโนปิ สพฺพญฺญุตญาณเมว

@๓-๓ ฉ.อิ, ปุพฺพนฺตาปรนฺตกปฺปิเก ปุจฺฉิตฺวา วิสฺสชฺชมาโนปิ สตฺตานํ อชฺฌาสยํ ตุลาย ตุลายนฺโต วิย, สิเนรุปาทโต วาลุกํ อุทฺธรนฺโต วิย ทฺวาสฏฺฐิทิฏฺฐิคตานิ อุทฺธริตฺวา สพฺพญฺญุตญาณเมว วิสฺสชฺเชสิ. เอวํ อยํ ยถานุสนฺธิวเสน เทสนา อาคตา.

ตโย หิ สุตฺตสฺส อนุสนฺธี:- ปุจฺฉานุสนฺธิ, อชฺฌาสยานุสนฺธิ, ยถานุสนฺธีติ. ตตฺถ "เอวํ วุตฺเต อญฺญตโร ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ `กินฺนุ โข ภนฺเต โอริมํ ตีรํ, กึ ปาริมํ ตีรํ, โก มชฺเฌ สํสีโท, โก ถเล อุสฺสาโท, ๑- โก มนุสฺสคฺคาโห, โก อมนุสฺสคฺคาโห, โก อาวฏฺฏคฺคาโห, โก อนฺโตปูติภาโว'ติ ๒- เอวํ ปุจฺฉนฺตานํ ภควตา วิสฺสชฺชิตสุตฺตวเสน ปุจฺฉานุสนฺธิ เวทิตพฺพา. ๓-

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”