@๓ องฺ. ติก. ๒๐/๑๐๒/๒๕๐ ปํสุโธวกสุตฺต ๔ สํ. ส. ๑๕/๒๕๕/๒๗๑ อารญฺญกสุตฺต

@๕ สํ.นิ. ๑๖/๔๓/๖๙ ทุกฺขสุตฺต

เตสํ เวทนาปจฺจยา ตณฺหาติ อาทีสุ เวทนาติ ฉผสฺสายตนสมฺภวา เวทนา. สา รูปตณฺหาทิเภทาย ตณฺหาย อุปนิสฺสยโกฏิยา ปจฺจโย โหติ. เตน วุตฺตํ "เตสํ เวทนาปจฺจยา ตณฺหา"ติ. สา ปน จตุพฺพิธสฺส อุปาทานสฺส อุปนิสฺสยโกฏิยา เจว สหชาตโกฏิยา จ ปจฺจโย โหติ. ตถา อุปาทานํ ภวสฺส, ภโว ชาติยา อุปนิสฺสยโกฏิยา ปจฺจโย โหติ.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”