สุภาสิตํ สุลปิตํ สาธุ สาธูติ ตาทิโน

อนุโมทนา สิรสา สมฺปฏิจฺฉึสุ ภิกฺขโวติ.

อิมสฺมิญฺจ ปน เวยฺยากรณสฺมินติ อิมสฺมึ นิคฺคาถกสุตฺเต. นิคฺคาถกตฺตา หิ อิทํ "เวยฺยากรณนฺ"ติ วุตฺตํ.

ทสสหสฺสีโลกธาตูติ ทสสหสฺสจกฺกวาฬปริมาณา โลกธาตุ. อกมฺปิตฺถาติ น สุตฺตปริโยสาเนเยว อกมฺปิตฺถาติ เวทิตพฺพา. "ภญฺญมาเน"ติ หิ วุตฺตํ. ตสฺมา ทฺวาสฏฺฐิยา ทิฏฺฐิคเตสุ วินิเวเฐตฺวา เทสิยมาเนสุ ตสฺส ตสฺส ทิฏฺฐิคตสฺส ปริโยสาเน ปริโยสาเนติ ทฺวาสฏฺฐิยา ฐาเนสุ อกมฺปิตฺถาติ เวทิตพฺพา.

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. พรหมชาลสูตร”