อฑฺฒเตฬเสหิ ภิกฺขุสเตหีติ อฑฺฒสเตน อูเนหิ เตรสหิ ภิกฺขุสเตหิ. ราชาติอาทีสุ ราชาติ อตฺตโน อิสฺสริยสมฺปตฺติยา จตูหิ สงฺคหวตฺถูหิ มหาชนํ รญฺเชติ วฑฺเฒตีติ วา ราชา. มคธานํ ๑- อิสฺสโรติ มาคโธ. "อชาโตเอว รญฺโญ สตฺตุ ภวิสฺสตี"ติ เนมิตฺตเกหิ นิทฺทิฏฺโฐติ อชาตสตฺตุ.

ตสฺมึ กิร กุจฺฉิคเต เทวิยา เอวรูโป โทหโฬ อุปฺปชฺชิ "อโหวตาหํ รญฺโญ ทกฺขิณพาหุโลหิตํ ๒- ปิเวยฺยนฺ"ติ, สา "ภาริเย ฐาเน โทหโฬ อุปฺปนฺโน, น สกฺกา กสฺสจิ อาโรเจตุนฺ"ติ ตํ กเถตุํ อสกฺโกนฺตี กีสา ทุพฺพณฺณา อโหสิ. ตํ ราชา ปุจฺฉิ "ภทฺเท ตุยฺหํ อตฺตภาโว น ปกติวณฺโณ, กึ การณนฺ"ติ? มา ปุจฺฉิ มหาราชาติ. ภทฺเท ตฺวํ ตุยฺหํ ๓- อชฺฌาสยํ มยฺหํ อกเถนฺตี กสฺส กเถสฺสสีติ ตถา ตถา นิพนฺธิตฺวา กถาเปสิ. สุตฺวา จ "พาเล กึ เอตฺถ ตุยฺหํ ภาริยสญฺญา อโหสี"ติ เวชฺชํ ปกฺโกสาเปตฺวา สุวณฺณสตฺถเกน พาหุํ ผาลาเปตฺวา สุวณฺณสรเกน โลหิตํ คเหตฺวา อุทเกน สมฺภินฺทิตฺวา ปาเยสิ. เนมิตฺตกา ตํ สุตฺวา "เอส คพฺโภ รญฺโญ สตฺตุ ภวิสฺสติ, อิมินา ราชา หญฺญิสฺสตี"ติ พฺยากรึสุ. เทวี สุตฺวา "มยฺหํ กิร กุจฺฉิโต นิกฺขนฺโต ราชานํ มาเรสฺสตี"ติ คพฺภํ ปาเตตุกามา อุยฺยานํ คนฺตฺวา กุจฺฉึ มทฺทาเปสิ, คพฺโภ น ปตติ. สา ปุนปฺปุนํ คนฺตฺวา ตเถว กาเรสิ. ราชา "กิมตฺถํ อยํ อภิณฺหํ อุยฺยานํ คจฺฉตี"ติ ปริวีมํสนฺโต ตํ การณํ สุตฺวา "ภทฺเท ตว กุจฺฉิยํ ปุตฺโตติ วา ธีตาติ วา น ปญฺญายติ, อตฺตโน นิพฺพตฺตทารกํ เอวมกาสีติ มหาอคุณราสิปิ โน ชมฺพุทีปตเล อาวีภวิสฺสติ, มา ตฺวํ เอวํ กโรหี"ติ นิวาเรตฺวา อารกฺขํ อทาสิ. สา คพฺภวุฏฺฐานกาเล `มาเรสฺสามี"ติ ๔- จินฺเตสิ. ตทาปิ อารกฺขมนุสฺสา กุมารํ อปนยึสุ. อถาปเรน สมเยน วุฑฺฒิปฺปตฺตํ กุมารํ เทวิยา ทสฺเสสุํ. สา ตํ ทิสฺวาว ปุตฺตสิเนหํ อุปฺปา- เทสิ, เตน นํ มาเรตุํ นาสกฺขิ. ราชาปิ อนุกฺกเมน ปุตฺตสฺส โอปรชฺชมทาสิ. ๕-

อเถกสฺมึ สมเย เทวทตฺโต รโหคโต จินฺเตสิ "สาริปุตฺตสฺส ปริสา มหา, โมคฺคลฺลานสฺส ปริสา มหา, กสฺสปสฺส ปริสา จ มหาติ เอวํ อิเม วิสุํวิสุํธุรา, อหมฺปิ เอกํ ธุรํ นีหรามี"ติ. โส "น สกฺกา วินา ลาเภน

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”