@๔ ม. จงฺกเมเนว ๕ ฉ.ม. นิสชฺชนตฺถาย โส "อโห พุทฺโธ, อโห ธมฺโม, อโห สํโฆ"ติ อนุสฺสรนฺโตเยว เจติยงฺคเณ ขิตฺตมาลา วิย มิลายิตฺวา จาตุมฺมหาราชิกเทวโลเก เวสฺสวณสฺส ปริจารโก ชนวสโภ ๑- นาม ยกฺโข หุตฺวา นิพฺพตฺติ.

ตนฺทิวสเมว จ อชาตสตฺตุสฺส ปุตฺโต ชาโต, ปุตฺตสฺส ชาตภาวญฺจ ปิตุ มตภาวญฺจ นิเวเทตุํ เทฺว เลขา เอกกฺขเณเยว อาคตา. อมจฺจา "ปฐมํ ปุตฺตสฺส ชาตภาวํ อาโรเจสฺสามา"ติ ตํ เลขํ รญฺโญ หตฺเถ ฐเปสุํ. รญฺโญ ตํขณญฺเญว ปุตฺตสิเนโห อุปฺปชฺชิตฺวา สกลสรีรํ โขเภตฺวา อฏฺฐิมิญฺชํ อาหจฺจ อฏฺฐาสิ. ตสฺมึ ขเณ ปิตุ คุณํ อญฺญาสิ "มยิ ชาเตปิ มยฺหํ ปิตุ เอวเมว สิเนโห อุปฺปนฺโน"ติ โส "คจฺฉถ ภเณ, มยฺหํ ปิตรํ วิสฺสชฺเชถา"ติ อาห. กึ วิสฺสชฺชาเปถ ๒- เทวาติ อิตรํ เลขํ หตฺเถ ฐปยึสุ. ๓-

โส ตมฺปวตฺตึ สุตฺวา โรทมาโน มาตุ สมีปํ คนฺตฺวา "อโหสิ นุโข อมฺม มยฺหํ ปิตุ มยิ ชาเต สิเนโห"ติ. สา อาห `พาลปุตฺต กึ วเทสิ, ตว ทหรกาเล องฺคุลิยา ปิฬกา อุฏฺฐหิ, อถ ตํ โรทมานํ สญฺญาเปตุํ อสกฺโกนฺตา ตํ คเหตฺวา วินิจฺฉยฏฺฐาเน นิสินฺนสฺส ตว ปิตุ สนฺติกํ อคมํสุ. ปิตา เต องฺคุลึ มุเข ฐเปสิ, ปิฬกา มุเขเยว ภิชฺชิ. อถ โข ๔- ปิตา ตว สิเนเหน ตํ โลหิตมิสฺสกํ ปุพฺพํ อนุฏฺฐหิตฺวาว ๕- อชฺโฌหริ. เอวรูโป เต ปิตุ สิเนโห"ติ. โส โรทิตฺวา ปริเทวิตฺวา ปิตุ สรีรกิจฺจํ อกาสิ.

เทวทตฺโตปิ อชาตสตฺตุํ อุปสงฺกมิตฺวา "ปุริเส มหาราช อาณาเปหิ, เย สมณํ โคตมํ ชีวิตา โวโรเปสฺสนฺตี"ติ วตฺวา เตน ทินฺเน ปุริเส เปเสตฺวา สยํ คิชฺฌกูฏํ อารุยฺห ยนฺเตน สิลํ ปวิชฺฌิตฺวา นาฬาคิริหตฺถึ มุญฺจาเปตฺวาปิ เกนจิ อุปาเยน ภควนฺตํ มาเรตุํ อสกฺโกนฺโต ปริหีนลาภสกฺกาโร ปญฺจ วตฺถูนิ ยาจิตฺวา ตานิ อลภมาโน "เตหิ ชนํ สญฺญาเปสฺสามี"ติ สํฆเภทํ กตฺวา สาริปุตฺตโมคฺคลฺลาเนสุ ปริสํ อาทาย ปกฺกมนฺเตสุ อุณฺหํ โลหิตํ มุเขน ฉฑฺเฑตฺวา นว มาเส คิลานมญฺเจ นิปชฺชิตฺวา วิปฺปฏิสารชาโต "กุหึ เอตรหิ สตฺถา วสตี"ติ

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”