ตโต มหาชโนปิ จินฺเตสิ "ราชา กิร ภควโต ทสฺสนตฺถํ ๑- คจฺฉติ, กีทิสี วต โภ ภควโต ธมฺมเทสนา ภวิสฺสติ, กึ โน นกฺขตฺตกีฬาย, ตตฺเถว คมิสฺสามา"ติ. สพฺเพ คนฺธปุปฺผาทีนิ ๒- คเหตฺวา รญฺโญ อาคมนํ อากงฺขมานา มคฺเค อฏฺฐํสุ. ชีวโกปิ รญฺโญ ปฏิเวเทสิ "กปฺปิตานิ โข เต เทว หตฺถิยานานิ, ยสฺสทานิ กาลํ มญฺญสี"ติ. ตตฺถ ยสฺสทานิ กาลํ มญฺญสีติ อุปจารวจนเมตํ. อิทํ วุตฺตํ โหติ "ยํ ตยา อาณตฺตํ, ตํ มยา กตํ, อิทานิ ยสฺส ตฺวํ คมนสฺส วา อคมนสฺส วา กาลํ มญฺญสิ, ตเทว อตฺตโน รุจิยา กโรหี"ติ.

[๑๕๙] ปจฺเจกา อิตฺถิโยติ ปาฏิเยกฺกา ๓- อิตฺถิโย, เอเกกิสฺสา หตฺถินิยา เอเกกํ หตฺถินฺติ วุตฺตํ โหติ. อุกฺกาสุ ธาริยมานาสูติ ทณฺฑทีปิกาสุ ธาริยมานาสุ. มหจฺจราชานุภาเวนาติ ๔- มหตา จ ราชานุภาเวน. มหจฺจาติปิ ปาลิ, มหติยาติ อตฺโถ, ลิงฺคปริยาโย ๕- เอส. ราชานุภาโว วุจฺจติ ราชิทฺธิ. กา ปนสฺส ราชิทฺธีติ? ติโยชนสตานํ ทฺวินฺนํ มหารฏฺฐานํ อิสฺสริยสิริ. ตสฺส หิ "อสุกทิวสํ ราชา ตถาคตํ อุปสงฺกมิสฺสตี"ติ ปฐมตรํ สํวิทหเณ อสติปิ ตํขณญฺเญว ปญฺจ อิตฺถีสตานิ ปุริสเวสํ คเหตฺวา ปฏิมุกฺกเวฐนานิ อํเส อาสตฺตขคฺคานิ มณิทณฺฑโตมเร คเหตฺวา นิกฺขมึสุ, ยํ สนฺธาย วุตฺตํ "ปจฺเจกา อิตฺถิโย อาโรเปตฺวา"ติ.

อปราปิ โสฬสสหสฺสขตฺติยนาฏกิตฺถิโย ราชานํ ปริวาเรสุํ. ตาสํ ปริยนฺเต ขุชฺชวามนกิราตาทโย, ตาสํ ปริยนฺเต อนฺเตปุรปาลกา วิสฺสาสิกปุริสา, เตสํ ปริยนฺเต วิจิตฺรเวสวิลาสิโน สฏฺฐิสหสฺสมตฺตา มหามตฺตา, เตสํ ปริยนฺเต วิวิธาลงฺการปฏิมณฺฑิตา นานปฺปการา อาวุธหตฺถา วิชฺชาธรตรุณา วิย นวุติสหสฺส- มตฺตา รฏฺฐิยปุตฺตา, เตสํ ปริยนฺเต สตคฺฆนิกานิ ๖- นิวาเสตฺวา ปญฺจสตคฺฆนิกานิ เอกํสํ กตฺวา สุนฺหาตา สุวิลิตฺตา กญฺจนมาลาทินานาภรณโสภิตา ๗- ทสสหสฺสมตฺตา

เล่มที่ ๙ ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค๒๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สามัญญผลสูตร”